Obiektywne spojrzenie na szeroki przekrój różnych dziedzin gospodarki, procesów kształtujących państwo i następstw powszechnej wielokulturowości daje nam interesujący obraz współczesnego społeczeństwa amerykańskiego.

Sorman stara się zachować pewną równowagę pomiędzy swoim pewnego rodzaju zachwytem nad Stanami Zjednoczonymi, a przedstawianiem rzeczywistości taką, jaka ona naprawdę jest. Jednocześnie dosyć mocno można odczuć wręcz moralizatorstwo skierowane przeciwko nastrojom antyamerykańskim we Francji. Prosty język, niezbyt przepełniony naukowymi pojęciami z pewnością sprawia, że jest to pozycja dostępna dla przeciętnego czytelnika, który nigdy nie interesował się tego typu tematyką. Jednocześnie wszystkie procesy są opisane w bardzo zgrabny sposób. Raziła mnie lekko ilość powtórzeń, przytaczania tych samych wniosków po kilka razy tylko innymi słowami. Gdyby troszkę ten tekst przeredagować, można by było odjąć książce kilkanaście procent objętości.   

W całej książce napotykamy bardzo liczne porównania USA do tak zwanego Starego Kontynentu. Zazwyczaj na zasadzie kontrastu. Czym jest jednak owy „Stary Kontynent”? Otóż jest nim Francja, która w moim odczuciu jest utożsamiana z całym kontynentem. Jak najbardziej rozumiem czemu porównanie jest takie, a nie inne. Sam pisząc podobną książkę odnosiłbym się do Polski. Jednak Sorman generalizuje i czytając ma się wrażenie, że Europa jest jednolitym kulturalnie i politycznie regionem, w którym wszystko wygląda jeśli nie tak samo to przynajmniej bardzo podobnie jak we Francji. Były momenty opisu Europy, przy których stwierdzałem, że nie zgadzam się kompletnie, że w Polsce, i nie tylko w Polsce wcale tak nie było i nie jest do dzisiaj. Oczywiście musiałem wziąć pod uwagę, że książka ma już 10 lat i w swoich rozważaniach starałem się odnosić się do sytuacji z tamtego okresu.

Bardzo zainteresował mnie rozdział „Bóg to ja” traktujący o sposobie pojmowania wiary i religijności w Stanach. Otóż wnioski jakie mi się nasunęły po analizie są następujące:

1. Ateista w USA ma delikatnie mówiąc przekichane. Możesz być członkiem nawet najbardziej absurdalnej wspólnoty religijnej, ale to i tak jest lepsze niż brak wiary (za autorem - za oceanem nie funkcjonuje termin sekta jako taki, bardzo unika się określania jakiegoś stowarzyszenia tym terminem. No cóż, wiele mi to wyjaśnia odnośnie chociażby istnienia niejakich scjentologów). Jestem w to skłonny uwierzyć, wystarczy pooglądać przedwyborcze przemówienia, żeby dostrzec liczne odniesienia do sfery sacrum. W polskiej polityce jakoś tak bardzo się tego nie można doszukać. Owszem, zdarzają się i takie sytuacje, gdzie jakiś polityk powołuje się na stwórcę czy na przykład prawo boskie, ale wywołuje to zazwyczaj oburzenie zadziwiająco dużej części społeczeństwa. A niby taki katolicki kraj.  

2. Mnogość kościołów i łatwość we wstępowaniu do nich powoduje dużą migrację wiernych.

3. W sposobie działania i organizacji amerykańskich kościołów trzeba uwzględnić różne źródła zdobywania środków na działanie - inaczej sprawa wygląda w powiedzmy Polsce (dotacje itp.) całkiem inaczej w USA.

Warto też zwrócić uwagę na opisanie procesów takich jak duża imigracja i co za tym idzie problemy związane z multikulturalizmem czy rasizmem. W obecnej chwili Europa powoli zaczyna się borykać z podobnymi sytuacjami, które może i jeszcze nie są bardzo widoczne w naszym kraju, ale już nawet u naszych sąsiadów są coraz częstszym tematem debaty publicznej. Należy mieć jednak na uwadze to, że USA powstało na skutek przypływu imigrantów i sama sprawa dużej imigracji (np. z Meksyku) będzie miała całkiem inny wydźwięk niż imigracja w Europie.

O autorze: 
Guy Sorman (ur. 10 marca 1944) - francuski dziennikarz, publicysta polityczny i filozof. Absolwent prestiżowej École nationale d'administration. Jest współpracownikiem m.in. Le Figaro, Wall Street Journal a także polskiego tygodnika Europa (dodatek do Dziennika). Najczęściej kojarzony z klasycznym liberalizmem. Kawaler Legii Honorowej, założyciel Wydawnictwa Sorman (1975).